Klaar er mee. Klaar met de zogenaamde vrienden die je al kweet-niet-hoe-lang niet recht in de ogen hebt gekeken en nu een deel uitmaken van jouw –zogenaamde- perfecte leventje. Waar slaat het eigenlijk op. O..wat hebben we het fijn, zijn we gelukkig en doen we de meest heftige dingen, leggen dat vast op de meest spectaculaire foto (met een brede lach !) en hupsake één klik op de knop en alle ‘vrienden’ mogen er weer getuige van zijn. En ja, het is ook heus wel leuk, lachen en lol.
Maar waarom worden er berichten geplaatst dat we net ons bed uit zijn of er net in gaan ?
Alsof dat echt interessant is om te weten. Wat is dat toch?
Waarom vinden we het fijn om deelgenoot te zijn van een groep zoals deze ?
Schept dat dan toch een band, terwijl die er eigenlijk helemaal niet is?
Stel dat ik mijn geboortedatum zou zetten op 1 april, hoeveel ‘vrienden’ zouden mij, zonder na te denken, feliciteren terwijl ik helemaal geen feestmuts op heb die dag ? L
Stel dat je je account deactiveert, hoeveel ‘vrienden’ zouden je missen?
Zouden moeite doen om jou toch weer op Fakebook te krijgen?
Ik durf te wedden..geen één. Eng idee hè ?
En dat is, denk ik, precies de reden waarom we er met z’n allen vrolijk op blijven staan (uitgezonderd de mensen die het puur, pff, voor het (net)werk doen. Daarbij gaat het dus niet om de 'vriend' zelf maar om eigen belang. Je weet nooit of diegene iets voor mijn lieve ego kan betekenen... Tja..).
Bang om er niet bij te horen. Waar bij dan ook. We zijn verslaafd geworden aan het zogenaamde social media. Zeg gerust : asociale media. Het is niet sociaal om naar een scherm te loeren, je tijd te verdrijven, zonder iemand écht gesproken, gezien of gevoeld te hebben, face to face. Eigenlijk heeft het ergens iets triest. Het is een leegomhulsel waarin we denken een heleboel energie te kunnen stoppen. Maar het is fake. Een drang om erkend en gezien te worden.
Uiteindelijk is het alleen oppervlakkig geklets waar je geen stap verder mee komt.
En daarnaast worden we er alleen maar moe van. Al die nutteloze informatie. En waarom we het toch doen?
De drang hebben om toch nog even te kijken of je wel ‘geleukt’ bent, iets gemist hebt? Misschien omdat we ons niet durven vervelen, want dat voelt als zielig en alleen in de echte wereld. Een houvast.
De drang hebben om toch nog even te kijken of je wel ‘geleukt’ bent, iets gemist hebt? Misschien omdat we ons niet durven vervelen, want dat voelt als zielig en alleen in de echte wereld. Een houvast.
Heb ik het nog niet eens gehad over Hyves, Twitter en Linkedin (oke, die laatste is natuurlijk zakelijk. Staat toch ook interessant : al die moeilijke, prachtige titels in Engelse termen voor de meest - met alle respect- simpele banen), en dan loop ik ongetwijfeld al weer achter op de nieuwste ontwikkeling.
Zeg eens eerlijk : ben jij er ergens ook gewoon niet aan toe om echt te ont-moeten ? Gewoon even niets. Niet iets hoeven zijn. Alleen maar een mens van vlees en bloed die z'n best probeert te doen in deze wereld? Niet de drang voelen om wéér op de knoppen van de laptop, I-Phone of whatever te drukken ?
Alleen met jezelf of met je echte vrienden. De vrienden die weten wie je echt bent, waar je blij van wordt als je ze ziet. Die de moeite nemen om een kaart te sturen met je verjaardag i.p.v. een onpersoonlijk sms’je, felicitatie via Fakebook (omdat ze daar een melding van krijgen). De vrienden die spontaan langskomen voor een kop koffie, bellen omdat ze weten dat je gisteren een belangrijke dag hebt gehad. Die je niet ont-vrienden als je een keer je mening duidelijk laat gelden. Die (priori)tijd voor je maken, omdat ze het belangrijk vinden dat je in hun leven bent.
Dat zijn er misschien maar een paar, op 1 hand te tellen. En dat voelt misschien sneu omdat op Fakebook e.d. wel 488 ‘vrienden’ staan.
Maar uiteindelijk zijn die paar mensen wel degene waar je op kunt bouwen, kunt vertrouwen en recht in de ogen kunt kijken, face to face.
Misschien denk je nu wel : dat weet ik ook wel, waar maak je je druk over ? Je maakt toch zelf de keuze hoe vaak je on-line bent ? Yep, klopt. Maar ik had gewoon zin om eens lekker m’n kont tegen de kudde eh kribbe te gooien. Even lekker niet mee willen gaan met de kudde schapen die achter herder Zuckerberg e.a. aan hobbelen. Gewoon een bewust momentje van -waar ben ik eigenlijk mee bezig- .
En hé, het is maar een mening van je social-friend, trek het je niet persoonlijk aan...of ?
Je hoeft er niets mee te doen, sterker nog : je hoeft het niet eens te lezen!
Want ook dit kost weer een paar minuten van je kostbare tijd! Dank daarvoor overigens!
Zo lieve vrienden, dat is er uit ! En ik moet zeggen : het lucht op.
Nu even mijn FB checken of dit verhaal wel ‘geleukt’ wordt, en dan lekker naar bed!
;-)
